SOFTGRID UYGULAMA SANALLAŞTIRMA BÖLÜM-4
Bir önceki makalemizde yazılım paketlemiştik. Bu makalemizde ise yazılım’ı publish etme, client kurulumu yapacağız ve uygulamayı çalıştıracağız.
Öncelikle SoftGrid Sequencer ile paketlediğimiz uygulamayı sunucumuzdan publish etmeliyiz. SoftGrid Management Consol’u açıyoruz.
Resim-1-
Applications’a sağ tıklayarak New Application group diyoruz. New Application ve New Application grubun hiçbir farkı yoktur. Örneğin Acrobat Reader uygulamasını paketlemiştik. Uygulamada bulunan toplam 3 element var idi. New Application Group deriz ve ismine Acrobat deriz ve 3 element bir grup altına toplanır. Veyahut direk New Application deyip içeri alabiliriz ama grubun içine almadığımız için diğer uygulamalarla karışacağı için yönetim olarak zorluk çekebiliriz.
Resim-2-
İsmine Acrobat diyoruz.
Resim-3-
İmport Applications diyoruz.
Resim-4-
Sanal hale gelen uygulamanın UNC path’inden giderek yani \\arm\content\Acrobat şeklinde .sprj dosyasını açıyoruz.
.sprj dosyasının içinde uygulamanın bütün her şeyi bulunmaktadır. Vfs file’ları, sanal registry anahtarları , com , ini , dll objleri ve uygulamanın kendisi bulunmaktadır.
Resim-5-
İmport dedikten sonra. Enable kutucuğunu işaretliyoruz ki uyguluma kullanıma hazır olsun.
Licance group’u bir sonraki makalede değineceğiz.
Server Group kurulum sırasında default olarak bir grup oluşturmuştuk. Sonradan başka gruplar oluşturursak bu uygulamayı Server group başına publish edebiliriz. Ve sunucu başına yetkiler atayabiliriz. Ve ileri diyoruz.
Resim-6-
Burada ise kısayollar ile ilgili yapılandırmayı yapabiliriz. Masaüstünde kısayol olsun mu, başlat menüsüne eklensin mi tarzında.
Resim-7-
Publish edeceğimiz uygulamanın yetkilendirmesini yapacağız Add diyoruz.
Resim-8-
Bu uygulamayı hangi kullanıcılar kullanıcak ise bunu burada belirtiyoruz. Domain’e her üye olan kullanıcı Adobe Reader’ı kullansın dediğim için Domain Users grubunu seçiyorum. Ama sizin publish edeceğiniz bir uygulama spesifik bir gruba hitap ediyor ise o grubu seçmeniz gerekmektedir. Burada seçeceğiniz gruplar haricinde başka kimse bu uygulamayı çalıştıramayacaktır.
Resim-9-
Gerekli izinleri verdikten sonra devam ediyoruz.
Resim-10-
Görünen şekildeki gibi kullanıcılar \\arm\content\Adobe yolundan uygulamayı çalıştırabilecekler. Summary tabında yaptıklarımızın bir özeti bulunmaktadır. Yaptığımız ayarları buradan kontrol ederek devam ediyoruz.
Resim-11-
İmport işleminin bitiminden sonra gelen uygulamanın özelliklerine baktığımızda. .OSD ve icon pathlerini görebiliyoruz.
.osd dosyaları.
Uygulamanın nerde olduğunu ve guid id sinin ne olduğu şeklinde bilgileri içerir.
İcon dosyaları ise. Uygulamanın kullancağı iconlardır. Burada uygulamayı import ederken verdiğimiz bütün bilgiler bulunmaktadır. Eğer bir değişikliğe ihtiyaç duyulursa tabları gezerek değiştirilmesi gereken bilgileri değiştirebilirsiniz.
Artık uygulama kullanıma hazır hale gelmiştir. Artık client tarafına geçebiliriz.
Resim-12-
SoftGrid Windows Desktop setup’ını çalıştırıyoruz.
Resim-13-
İleri diyoruz.
Resim-14-
Burada SoftGrid client uygulaması bir Virtual Drive oluşturacak. Minimum 100mb maximum 64gb arasında bir cache size değeri verebilirsiniz. Bu tamamen kullanmış olduğunuz uygulamanın boyutu ile alakalıdır. Örnek olarak Office paketi kullanıcak iseniz 1gb size yeterli olur. Ama siz video veya grafik ile uğraşıyorsanız uygulamalarınız yüksek boyutlu olabilir. Sonuç olarak uygulamalarınızın boyutlarına bakarak bu değeri vermelisiniz. Uygulama boyutu derken sequence sonucu oluşan .SPRJ dosyasının boyutundan bahsetmekteyiz. Şu an için 2gb yeterli bir değer olduğu için devam ediyoruz.
Resim-15-
Desktop configuration server yani Virtual Application server sunucusunu ilgili alanlara girebilirsiniz. Daha sonra gireceğim ben devam ediyorum.
Resim-16-
Client uygulaması kurulmuştur.
Resim-17-
Uygulamanın yönetimi Management Konsoldan yapılıyor. İsterseniz resimdeki yoldan giderek uygulamanızı çalıştırabilirsiniz.
Resim-18-
Veya mmc’yi açarak Add/Remove Snap-in ile SoftGrid Client Management’ı ekleyebilirsiniz.
Resim-19-
Öncelikle uygulama dağıtan sunucumuzu client’e öğretmemiz gerekmektedir. Desktop Configuration Server’a sağ tıklayıp New Server diyoruz.
Resim-20-
Burada görüntü ismini sunucuyu kurarken arm belirttiğim için buraya arm yazıyorum. Ve tip olarak da. Sunucumuzun tipini belirtiyoruz.
Gene kurulumda yalın olarak yani standart sunucu olarak kurduğum için SoftGrid Virtual Application Server’ı seçiyoruz. Secure SoftGrid Virtual Application Server ise sunucunun bir takım encryption kullandığının bilgisini veriyoruz.
Sunucumuzda Server Group altında sunucu tiplerini ekleyebiliriz veya değiştirebiliriz. ( Sunucu Tiplerine bir sonraki makalede değineceğiz)
Sunucu tipini seçtikten sonra devam ediyoruz.
Resim-21-
SoftGrid Virtual Application Server’ın kurulu olduğu sunucunun ismini yazıyoruz. Port olarak SoftGrid defaultta kullandığı port numarası 554 dür. Gene port numarasınıda sunucumuzdanda değiştirebiliriz.
Resim-22-
Sunucumuzu ekledikten sonra oluşan görüntü.
Rstp : Real Time Streaming Protocol anlamına gelmektedir ve SoftGrid uygulama dağıtırken bu protokolü kullanmaktadır.
Resim-23-
Biz aksini belirtmediğimiz sürece defaultta SoftGrid client userların her logon olduğunda sunucuya gidip uygulama kontrolü yapacaktır. Veya sunucuya sağ tıklayarak Refresh Server diyerek manuel olarak sunucuya bağlanıp uygulama kontrolü yapmasını sağlarız.
Resim-24-
Refresh Server sonrasında client yazılımı sunucuya gitti ve Yazılım varmı dedi. Sunucuda client’den gelen isteği değerlendirerek ve bu client’in acrobat yazılımının grup yetkilerine bakarak izin verdi. Client paketi aldı ve açtı. Applications tabında uygulamaların isimlerini görmekteyiz.
Resim-25-
File Type Associations tabında ise, acrobat uygulamasının hangi uzantıları açacağının bilgileri bulunmaktadır.
Resim-26-
İmport işlemi sırasında belirttiğimiz ayarlar aynen uygulanmıştır. Uygulamanın kısayolunu masaüstünde ve programlar tabının altında görebiliyoruz.
Resim-27-
Uygulamayı çalıştırdığımızda;
Kısayol aslında bir osd filedır. Osd file ile uygulama paketinin nerde olacağını biliyor ve paketi kendi cache’ine almaktadır. Resimde de görüldüğü gibi spfj dosyasını localine çekmektedir. Network yapınızın hızına ve uygulamanın büyüklüğüne göre cache’e yüklenmesi uzun sürebilir.
Resim-28-
Cacheleme sonrasında uygulamayı açmıştır. Ve uygulama açıldı ve kapandı şeklinde softgrid client popup bar olarak bize bilgi vermektedir.
Şimdi ise Client uygulamasının özelliklerine bakabiliriz.
Resim-29-
Uygulamanın özelliklerine baktığımızda uygulamanın ismini iconunu ve .osd file’ını konumunu görebiliyoruz.
Resim-30-
Gene uygulamanın özelliklerindeyiz.
Package Name: Bu ismi aslında biz acrobat olarak vermiştik ama Sequencer bu ismi değiştirerek sonuna _package’i ekleyerek değiştirmiştir. Bu isimler SQL sunucusunun içindeki Table’larda bulunmaktadır. Ve SoftGrid Virtual Application Server SQL DB’sinden bu tip bilgileri okuyarak çalışmaktadır.
Package URL: Sequence sonrasında oluşturduğumuz .sft yerini belirtmektedir.
Package GUID : Her paket bir Guid’e sahiptir. Ve eşsiz olmak zorundadır. .osd file’ından bu bilgiyi çekmiştir. Guid name ile giderek uygulamanın diğer bilgilerini almıştır.
Package size 121mb yani uygulamanın tamamı 121mb’tır. Burada uygulamanın ne kadarı cachelenmiş görebiliyoruz.
Resim-31-
SoftGrid’e sağ tıklayıp özellikler dediğimizde ilk gelen ekran da loglama seviyesi ve logların nereye atılacağı bilgisini verebiliriz. Loglama seviyesi olarak defaultta information seçili gelir. Softgrid ne yaparsa yani her yaptığı işlemi loglayacaktır. Uygulamalarınız çok ise ve devamlı açılıp kapanıyorsa log level ‘i yükseltebilirsiniz. Warning veya error’a çekerseniz information logları gelmeyerek bir uyarı veya hatayı loglayacaktır.
User Data Directory ise kullanıcıların Application Data klasörünü göstermektedir.
Resim-32-
İnterface tabında ise. Softgrid uygulamasının System Tray’da görünüp görünmemesini sağlayabiliriz. Defaultta softgrid kullanımda olduğunda göster olarak ayarlanmıştır. Siz isterseniz her zaman göster veya hiç gösterme şeklinde değiştirebilirsiniz.
Popup messages ise. Resim 28 deki gibi popup mesajlarını ( hata ve bilgi ) kaç saniye göstereceğinin bilgisini veriyoruz.